Tüketirken Tükenmek: İsraf

Read Time:43 Second

İsraf, malı ve serveti ölçüsüz harcamanın ötesinde, çok daha önemli bir konudur. Kulun Rabbi karşısında konumunu idrak etmesi, haddini aşarak Rabbine karşı israfa düşmemesi meselesidir.

İsraf, hangi şekilde tezahür ederse etsin insanın kendisine kötülük etmesi ölçüsüz ve bilinçsiz bir şekilde kendisini tüketmesidir.

Bu, bazen sahip olduklarını ölçüsüz tüketme, bazen kul hakkı yeme, (Nisâ, 4/6) bazen de kibre kapılma şeklinde belirir. İnsan kibirlendikçe israf etmekte, israf ettikçe malı küçülmektedir.

İnsanın başıboş bırakılmadığını vurgulayan, (Kıyâme, 75/36) dolayısıyla ona sorumluluklarını hatırlatan İslâm, müminleri her anlamda israftan uzaklaştırma çabasındadır.

Çünkü en temel anlamıyla kişinin yaptıklarında haddi aşması olan israf, aynı zamanda cehalet, gaflet, hata ve isyanın bir ifadesidir. Mümin ise nefsini kontrol eden, Allah’ın koyduğu sınırları aşmayan, her işinde dengeli davranan kişidir.

O hep itidal üzeredir. Yemesinde içmesinde, vaktini kullanmasında, konuşmasında, harcamasında, infak edişinde, insanlarla ilişkisinde, hatta Allah’a yönelişinde hep bu bilinçle hareket eder.

1 0
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleppy
Sleppy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir